നില്ക്കുന്ന നിശബ്ദതയില്
കൊതുകുകള് പെറ്റുപെരുകി
തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു
എനിയും നിന്റെ ചുണ്ടുകള്
എനിക്കായ് താളമിട്ടില്ലേങ്കില്
അവയെന്റെ പ്രണയം
ഊറ്റികുടിച്ചുതീര്ക്കും.
ഹൃദയം വറ്റിവരണ്ടുപോകും
സ്നേഹത്തിന്റൊരു പുല്നാമ്പുപൊലും കിളിര്ക്കാതെ
ഒരു മരുഭൂമിയായി മാറുമതു.
എന്നിലെ ഞാന് ചരിത്രമാകും..
വയ്യ സഖീ, വീണ്ടുമൊരു
രമണനാകാനെനിക്ക്,
മുറിക്കൂ നിന് ഉപവാസം..
എനിക്കായ് നമ്മുടെ പ്രണയത്തിനായ്..
അഭിപ്രായങ്ങളൊന്നുമില്ല:
ഒരു അഭിപ്രായം പോസ്റ്റ് ചെയ്യൂ